Wiele teatrów przez ostatni rok wykorzystywało do refleksji i zmiany sposobu produkcji. Tutaj pracownicy Dworu Królewskiego i czterech pisarzy w wieku od 14 do 20 lat opowiadają o swoich doświadczeniach związanych z pracą nad ostatnim wydaniem Living Newspaper.

Projekt the Living Newspaper zawsze polegał na dwóch rzeczach: płaceniu jak największej liczby artystów i oferowaniu kontr narracji do cyklu informacyjnego. Nie inaczej jest w przypadku wydania 7: The Last Word, ostatniego wydania the Living Newspaper, którego autorami są wyłącznie pisarze w wieku 14-20 lat.

Grupa, która współpracuje online od czerwca 2020 r.i nie spotkała się osobiście aż do zeszłego tygodnia, wszyscy wcześniej brali udział w różnych projektach uczestnictwa z dworem królewskim za pośrednictwem swojej szkoły lub grupy społecznej.

Sam Pickering, 16, mówi: „miałem szczęście, że zostałem wybrany do tej grupy pisarzy i po około siedmiu lub ośmiu miesiącach powiedziano nam, że będziemy pracować nad edycją 7. To wiele dla mnie znaczy, móc usłyszeć mój głos w przestrzeni, w której młodzi ludzie są tak często wykorzystywani jako bohaterowie, a nigdy stojący za nimi pisarze.”

Dla Philipa Morrisa, Dyrektora stażysty na dworze królewskim i współorganizatora tej grupy i jej edycji, ” praca z tymi młodymi pisarzami była niesamowitym doświadczeniem. Mają tak wiele do powiedzenia na temat świata-zwłaszcza w czasach, gdy ziemia jakby stała w miejscu, a my cierpliwie czekaliśmy, aż ponownie się otworzy, wykazali tak niesamowite poczucie wzrostu w sobie i jako artyści”.

Grupa spotyka się co tydzień online, z sesjami prowadzonymi przez zespoły literackie i partycypacyjne dworu królewskiego, a także odwiedzającymi niezależnych reżyserów, projektantów i pisarzy. Patrząc wstecz na te ostatnie 10 miesięcy, Naomi Lundie-Smith, w wieku 16 lat, zastanawia się: „jestem częścią tej grupy pisarzy od prawie roku i najlepszym sposobem, w jaki mogę podsumować moje doświadczenie w tej dziedzinie, jest to, że te środowe wieczorne rozmowy z zoomem nigdy mnie nie rozśmieszyły.”Częścią etosu było to, że nie ma złych odpowiedzi i wszystko i wszystko, co grupa miała do powiedzenia, było warte powiedzenia. Fatima Kazmi, lat 14, podsumowuje to: „powodem, dla którego lubię pisać, jest dawanie ludziom wglądu w to, co dzieje się w moim mózgu. Chcę, żeby przeczytali moją pracę i zapytali: „nic jej nie jest?! Uwielbiam to. Pierwszą rzeczą, jaką napisałem dla kogokolwiek, było zjadanie gołębi przez ludzi.”To genialna wyobraźnia grupy, palące pytania i zaangażowanie w siebie nawzajem jako grupy, które sprawiły, że nie ma wątpliwości dla dworu królewskiego, że stworzą Wydanie razem w taki sam sposób, jak poprzedni pisarze.

Podobnie jak wszystkie poprzednie edycje, zakres tematów w edycji 7: ostatnie słowo jest bardzo szeroki. Od strachu i oczekiwania 21 czerwca do świata, w którym gwiazdy mówią alfabetem Morse ’ a, różnicy między ludźmi online a IRL i wpływu klasy na miłość, do tego, co to znaczy pożegnać się z przyjaciółmi, których masz tylko na lato.

Zapytany o to, co to znaczy pisać to wydanie, Kazmi wyjaśnia: „chcę, aby ludzie przyjęli umysły moich bohaterów, aby kwestionowali każdą drobną rzecz, którą piszę. Chcę, aby byli na krawędzi swoich miejsc przez całą rzecz, dlatego chcę pisać naprawdę skomplikowane i mylące utwory. Nie chcę, żeby czytelnik / publiczność kiedykolwiek rzuciła czujność. Powinni pomyśleć o tym 10x więcej niż ja pisząc – mogą się zaskoczyć, a nawet zainspirować.”

Dla Tyreke Leslie, lat 20, będąc częścią grupy i ta edycja pozwoliła na przestrzeń do autorefleksji: „przede wszystkim uważam się za artystę i myśliciela, więc moja podróż pisarska rozpoczęła się od linii myśli i uczuć. Używałem ich jako narzędzi do świętowania lub ucieczki. Odkryłem, że te struny słów są poezją i ta nowo odkryta miłość pomogła mi dostać się do tej grupy pisarzy. Współpraca z dworem królewskim, a w szczególności z wydaniem 7, była naprawdę inspirująca, pomagając mi kwestionować, wyzywać i prowokować siebie i moje odpowiedzi na różne rzeczy. To doświadczenie i możliwość nauczyły mnie również, czym może być prawdziwy artyzm i dlatego pokochałem ten projekt!”

Entuzjazm i podekscytowanie Morrisa dla projektu jest jasne: „[ci pisarze] są w stanie opowiedzieć historie, z którymi możemy się odnosić w każdym wieku i skupić się na doświadczeniach młodych ludzi. Historie wahają się od zakochania do złożoności bycia młodym pisarzem w prestiżowym Teatrze, takim jak dwór królewski, poznawania nowych ludzi i randek, a także wszelkiego rodzaju rzeczy, które są związane z tym, gdzie ich życie jest w tej chwili. To było niesamowite, aby ułatwić te rozmowy i rozpalić naszych młodych ludzi na dworze. Wszyscy mają tak ważne głosy i unikalne sposoby wyrażania tego, co chcą powiedzieć. Nie mogę się doczekać, by podzielić się tym ze światem.”

Dodaj komentarz